محدودیت های کاشت مو

كاشت مو چیست؟

یعنی انتقال مو از پشت سر به جلوى سر و جاهاى خالى سر و صورت. موهای پشت سر انسان نسبت به هورمون های مردانگی كه علت ریزش موی سر هستند مقاوم هستند و به هرقسمتی برود این مقاومت را با خود می برند. پس ما این موها را به مناطقی كه كم مو است انتقال میدهیم و این موها دائمی هستند، ریزش ندارند،قابل شستشو، اصلاح و آرایش هستند. چه زمانی بهتر است كه عمل كاشت مو ی طبیعی را انجام دهیم؟ کاشت مو سن خاصی ندارد. اگر کم پشتی مو های سر شما به حدی زیاد شما كاندید مناسبی برای پیوند مو هستید و لازم نیست چند سال منتظر بمانید تا کاملا طاس شوید .

محدودیت های کاشت مو

کاشت مو دارای  محدودیت های بالقوه ای  می باشد. محدودیتها بردو نوع هستند:

الف) محدودیت متقاضی پیوند مو .

۱) تعداد موهای قابل برداشت ازمنطقه دهنده مو. واضح است که هرچقدرمنطقه دهنده مو درمتقاضی عمل کوچکتر و محدودتر باشد تعداد موهای آن هم کمترشده و بالطبع نتیجه درمان هم ضعیف ترخواهد بود.

۲) کیفیت موهای قابل برداشت ازمنطقه دهنده مو. هرچقدر مو نازک تر و رنگ آن روشن ترباشد میزان پوشانندگی بعد از کاشت مو درآن (نسبت به موهای ضخیم و مشکی) کمتربوده و تراکم کمتری ایجادمی کنند. در ضمن موهای مجعد پوشش بیشتری نسبت به موهای صاف بوجود می آورند و نتیجه کاشت مو بهتری ایجاد میکنند.

۳) وسعت منطقه طاس. مشخص است که با افزایش وسعت منطقه طاس(وچون بهرحال تعداد موهای برداشت شده محدوداست) میزان تراکم موهای کاشته شده  در ناحیه کاشت مو(یعنی تعداد موها درهرسانتیمترمربع) نیزکاهش می یابد.

ب) محدودیت هایی که دررابطه با تکنیک انجام جراحی درحال حاضر وجود دارند.

تا هر مقداری که فرد تمایل داشته باشد می توان خط رویش مو در جلوی سر را پایین آورد.

خط رویش مو در جلوی سر در حقیقت یک نوار باریک از پوست سر بوده که حد فاصل پوست بدون موی پیشانی با پوست کاملاً پرموی نواحی پشت این نوار است. طراحی این خط یکسری محاسباتی دارد که رعایت آنها برای حصول نتیجه خوب و طبیعی بسیار مهم است. خط رویش مو در جلوی سر تا انتهای چانه را می توان به سه قسمت مساوی تقسیم کرد که عبارتند از:

الف) ازخط رویش مو تا ناحیه بین دو ابرو

ب) از ناحیه بین دو ابرو تا نوک بینی

ج) از نوک بینی تا انتهای چانه.

این فواصل به طور نرمال 9– 7 سانتیمترمی باشند. رعایت دقیق این محاسبه در طبیعی نشان داده شدن خط موی جدیدی که برای بیمار درست می شود، نهایت اهمیت را دارا می باشد

فاکتورهایی که در طراحی مناسب و صحیح خط موی جلوی سر از سوی پزشک لحاظ می شوند عبارتند از:

میزان و نوع ریزش موی سر، سن فرد، شکل کلی سر بیمار، احتمال ریزش مو در آینده و (لذا نیاز به جلسات بعدی کاشت مو) و انتظارات بیمار.

اصرار بیمار به پایین آوردن زیاده از حد این خط یا گردکردن بیش از معمول آن موجب غیرطبیعی شدن موهای جلوی سر می گردد و نمای خوبی ندارد. اکثر بیمارانی که با خط موی پیشنهادی متخصص پوست موافقت ندارند، وقتی که موها در آمدند نظرشان عوض شده و متوجه می شوند که آن موقع حق با پزشک معالجشان بوده است. در هرحال اگر هم پس از درآمدن موها نارضایتی وجود داشته باشد، همیشه می توان آن را پایین ترآورد یا گردتر نمود ولی اگر این خط از ابتدا بد طراحی شود اصلاح آن بسیار مشکل و گاهی غیرممکن است. طراحی خط موی جلوی سر مطلبی است که اغلب وقت زیادی را گرفته و در مورد محل و شکل آن باید به اندازه کافی با بیمار مشورت شود و هیچگاه درخواست های غیرمنطقی اشخاص مورد موافقت قرار نگیرد.

به طورکلی بهتر است که در طراحی خط مو محتاط عمل نموده زیرا همیشه می توان بعداً خط مو را پایین تر آورد ولی بالاتر بردن آن خیلی مشکل است. بیماران كم سن معمولاً درخواست خط موی پایین تر از حد نرمال دارند ولی بایستی گفت كه ممكن است یك خط موی پایین برای سن 20 سالگی مناسب باشد ولی برای سن 40 - 30 سالگی زشت و غیرعادی است. اغلب قانع كردن فرد از این نظرمشكل است. به خصوص بیماران کم سن دارای ریزش موی شدید در صحبت با پزشک نرمش کمتری نشان داده و رسیدن به تفاهم با آنها دشوار است زیرا این گروه سنی درباره محل مناسب خط موی جلوی سر برداشت نادرستی داشته وچون به شدت نگران وضعیت فعلی خود هستند نمی توانند در مورد آینده خود تصور درستی داشته باشند

4)     تعداد موهای برداشته شده از منطقه دهنده پس از کاشت در منطقه طاس بیشتر می شود و تراکم آن به مرور زمان افزایش می یابد.

 تعداد موهای هر فرد پس از تولد زیاد نشده و با گذشت زمان به صورت نرمال کاهش هم پیدا می کند. بنابراین هر تعداد مو که کاشته شود همان مقدار در می آید و تغییری در تعداد آنها به وجود نخواهد آمد.

5)     موها را می توان از پوست سر برداشت و در آزمایشگاه آنها را تکثیر نمود.

این مسئله فعلاً در حد تحقیقات و آزمایشگاه بوده و کاربرد عملی پیدا نکرده است. تحقیقاتی که در حال حاضر انجام می شود بیشتر روی این موضوع تکیه می کنند که تعدادی از موهای پشت سر فرد را گرفته و سلول های زایای ریشه مو را از آنها جدا می کنند. سپس این سلو لها در محیط کشت آزمایشگاه تکثیر پیدا کرده به طوری که تعداد آنها به صدها هزار می رسد و در ضمن آنها را با عناصر دیگر ترکیب می کنند تا قدرت رشد آنها افزایش پیدا کند. بعداً این سلو لها به صورت زیر جلدی در نواحی طاس تزریق می شوند. سلو لهای تزریق شده تبدیل به موهای جدید گردیده و طاسی فرد برطرف می شود. به این متد جدید درمانی، روش FCI گفته می شود. این روش جدید می تواند هم برای رشد و ضخیم شدن مجدد موهای ضعیف شده قبلی فرد مورد استفاده قرارگرفته و هم باعث رشد موهای جدید در مناطق کاملاً طاس و بدون مو گردد. نظر به اینکه در این روش محدودیت تعداد موهای قابل کاشت وجود ندارد لذا این امید هست که بتوان در یک فرد کاملاً طاس که فقط دارای تعداد اندکی مو در پشت سرش است، یک سر پر از مو به وجود آورد. با این متد همچنین می توان برای خانم های دارای ریزش مو به صورت گسترده و پخش نیز کاشت مو انجام داد. البته تا رسیدن به نتیجه مطلوب هنوز راه زیادی باقی مانده و این تکنیک در حال حاضر کاربرد عملی پیدا نکرده است.

6) از موی نواحی دیگر (به جز پشت و اطراف سر) شامل ریش، زیربغل، منطقه تناسلی، سینه، پشت، شکم و دست و پا می توان به عنوان منطقه دهنده استفاده کرد.

موهای مناطق مختلف بدن دارای تفاوت های ساختاری و اساسی با یکدیگر بوده و لذا نمی توان از موی هر ناحیه از بدن بجای موی سر استفاده کرد. بهترین مو برای کاشت در مناطق طاس سر، موی ناحیه مشخصی از پشت و اطراف سر می باشد. موهای نواحی دیگر اگرچه از نظر تئوری می توانند مورد استفاده قرار گیرند ولی به دلایل زیر به درد این کار نمی خورند:

الف) برداشت مو از این نواحی برای بیمار بسیار مشکل و دردآور بوده و ناراحتی زیادی ایجاد می نماید.

ب) اسکار یا جوشگاه محل برداشت مو از نواحی دیگر برخلاف پشت سر(که در زیرخواب موهای بالای محل برداشت مخفی می شود) پوشیده نشده لذا همیشه آشکاراست.

ج)  رشد موهای نواحی دیگر نسبت به موهای سراغلب کمتر است، این موها معمولاً نازک و دارای رنگدانه کمی بوده و ب هطورکلی از نظرمشخصات رشدی و ظاهری تفاوتهای زیادی با موهای سرداشته و لذا عمدتاً مناسب کاشت مو در سر نمی باشند.

د) میزان هرز رفتن موهای نواحی دیگر هم در زمان برداشت و هم درحین کاشت نسبت به موهای پشت سر بالاتر است. به این دلایل بهتر است همیشه از موهای پشت سر به عنوان بانک مو استفاده نماییم و فقط در موارد استثنایی از موهای بدن استفاده کرد.

7) از موی دیگران می توان برای کاشت مو استفاده کرد؟

به دلیل عدم تطابق خصوصیات بافتی و سیستم ایمنی ما بین انسانهای گوناگون در صورت استفاده از موهای شخص دیگر این موها پس زده می شوند و نمی گیرند. غالباً این سؤال پیش می آید که چرا پیوند اعضا دیگر بدن مانند کلیه، قلب و غیره پس زده نمی شود؟ جواب این است که اولاً احتمال پس زده شدن پیوند در مورد سایر اعضا بدن هم وجود داشته و بالا است و ثانیاً بیمار برای جلوگیری از دفع عضو پیوند زده شده بایستی تا آخر عمر داروهای ضدسیستم ایمنی مصرف کند. یکی از عوارض مصرف این داروها ریزش مو است ولی چون بیمار به عضو پیوندزده شده نیاز دارد و ادامه زندگی وی وابسته به وجود عضو پیوندی است لذا مجبور است ریزش مو را تحمل نماید ولی در مورد پیوند مو این مسئله صدق نمی کند.

8) کاشت موی طبیعی را می توان در هر سنی انجام داد؟

با توجه به اینکه ریزش موی مردانه یک فرآیند دائمی و رو به گسترش می باشد و با در نظرگرفتن محدودیتهایی که در پیوند موی طبیعی وجود دارد بهتر است زمانی این کار را انجام دهیم که اولاً به اندازه کافی از موها ریخته شده باشد (تا به درمان جواب خوبی بدهد) و ثانیاً ریزش موی شخص به یک مرحله پایدار و تقریباً ثابتی رسیده باشد. حداقل سنی که معمولاً برای انجام این عمل در نظرگرفته می شود 30 - 25سالگی است.